Summary: Paghahanap ng Kahulugan sa Panahon ng Pagsubok.

Pagyakap sa Tawag sa Sakripisyong Pamumuhay

Banal na Kasulatan: Juan 12:20-33

Panimula: Paghahanap ng Kahulugan sa Panahon ng Pagsubok.

Pagninilay

Sa magulong tanawin ng mundo ngayon, kung saan ang kawalan ng katiyakan ay napakalaki at ang kahirapan ay tila isang palaging kasama, ang walang hanggang karunungan na nakapaloob sa salaysay ng paglalakbay ni Jesus patungo sa kanyang pinakahuling sakripisyo ay nag-aalok ng malalim na pananaw at patnubay para sa mga nakikipagbuno sa mga hamon ng kontemporaryong pag-iral. Ang sipi mula sa Ebanghelyo ni Juan, kasama ang matinding paglalarawan ng hindi natitinag na pagpapasya ni Jesus na yakapin ang kanyang kapalaran, ay nagsisilbing tanglaw ng pag-asa at inspirasyon para sa mga indibidwal na naglalakbay sa mga kumplikado ng pananampalataya, pagdurusa, at layunin sa gitna ng kaguluhan ng modernong panahon.

Sa gitna ng salaysay na ito ay namamalagi ang isang pangunahing kaibahan sa pagitan ng mga kumbensyonal na pananaw ng kamatayan bilang isang hadlang sa mga mithiin sa buhay at ang rebolusyonaryong pag-unawa ni Jesus sa kamatayan bilang ang rurok ng kanyang banal na misyon. Bagama't tinitingnan ng marami ang kamatayan bilang ang sukdulang kalaban, isang puwersang dapat katakutan at iwasan sa lahat ng paraan, hinarap ito ni Jesus nang may di-natitinag na katapangan at pananalig, na kinikilala ito bilang pintuan sa katuparan at kaluwalhatian. Ang kanyang pagpayag na sumuko sa hindi maiiwasang kapalaran ng kanyang kapalaran ay naninindigan bilang isang testamento sa kanyang hindi natitinag na pangako sa banal na kalooban, na lumalampas sa mga kahinaan ng tao at mortal na takot.

Sa isang mundong nailalarawan sa laganap na materyalismo, hedonismo, at pag-iingat sa sarili, ang etos na kinapapalooban ng sakripisyong paninindigan ni Jesus ay nag-aalok ng matinding kontra-salaysay, na naghahamon sa mga indibidwal na muling suriin ang kanilang mga priyoridad at yakapin ang mas malalim na kahulugan ng layunin na nakaugat sa pagiging hindi makasarili at paglilingkod. Ang talinghaga ng butil ng trigo ay nagsisilbing isang makapangyarihang talinghaga para sa pagbabagong paglalakbay na ito, na naglalarawan kung paano sa pamamagitan ng pagsuko sa makitid na hangganan ng pansariling interes at pagtanggap sa tawag sa sakripisyong pamumuhay, ang isa ay maaaring magbunga ng masaganang ani ng espirituwal na paglago at pagtubos.

Para sa mga pinag-uusig na sinaunang Kristiyano kung kanino ang Ebanghelyo ni Juan ay binanggit, na nakikipagbuno sa malupit na mga katotohanan ng pang-aapi at pagkamartir, ang salaysay ng pag-iibigan ni Jesus ay magsisilbing mapagkukunan ng malalim na kaaliwan at pampatibay-loob. Sa pagpapatotoo sa pagtatagumpay ng pananampalataya laban sa kahirapan, nakatagpo sila ng katiyakan na ang kanilang pagdurusa ay hindi walang kabuluhan, bagkus ay isang mahalagang bahagi ng kanilang pakikibahagi sa tumutubos na salaysay ng sakripisyo ni Kristo. Sa katulad na paraan, sa harap ng mga kontemporaryong hamon tulad ng kaguluhan sa pulitika, hindi pagkakapantay-pantay sa lipunan, at pandaigdigang pandemya, ang mensahe ng hindi natitinag na katapatan ni Jesus sa banal na kalooban ay sumasalamin sa panibagong pagkaapurahan at kaugnayan.

Sa mundong sinasalot ng walang humpay na paghahangad ng kapangyarihan, kayamanan, at katayuan, ang radikal na etika ng pagtanggi sa sarili at pagsasakripisyo sa sarili na itinaguyod ni Jesus ay tumatayo bilang isang radikal na kontrapoint, na nag-aanyaya sa mga indibidwal na lampasan ang makitid na hangganan ng ego at yakapin ang isang mas mataas na tungkulin. nakaugat sa pakikiramay, pagkakaisa, at paglilingkod. Ang payo na "mawalan ng buhay" upang "makatagpo ng buhay na walang hanggan" ay nagsisilbing isang matinding paalala na ang tunay na katuparan ay hindi matatagpuan sa paghahangad ng panandaliang kasiyahan o makamundong pagbubunyi, kundi sa paglinang ng isang buhay na may marka ng pag-ibig, integridad. , at debosyon sa iba.

Sa panahon na minarkahan ng walang katulad na pagkakaugnay at pagtutulungan, ang pangangailangang sumunod sa mga yapak ni Jesus ay tumataas ang kahalagahan, na nananawagan sa mga indibidwal na iayon ang kanilang buhay sa mga halaga ng katarungan, pakikiramay, at pagkakasundo na ipinakita ng buhay at mga turo ni Kristo . Kung paanong kusang tinanggap ni Hesus ang krus para sa kapakanan ng sangkatauhan, gayon din naman tinawag ang kanyang mga tagasunod na yakapin ang mga hamon at sakripisyong likas sa paghahangad ng mas makatarungan at pantay na mundo.

Ang kontemporaryong kaugnayan ng etika ng pagsasakripisyo ni Jesus ay marahil ang pinaka matinding binibigyang-diin ng patuloy na pandaigdigang krisis na dulot ng pandemya ng COVID-19. Sa harap ng malawakang pagdurusa, pagkawala, at kawalan ng katiyakan, ang walang pag-iimbot na mga gawa ng mga frontline na manggagawa, mga propesyonal sa pangangalagang pangkalusugan, at mga ordinaryong mamamayan na itinaya ang kanilang sariling kaligtasan at kapakanan upang pangalagaan ang mga mahihina ay nag-aalok ng isang nasasalat na pagpapakita ng mga prinsipyo ng pagkakaisa at sakripisyong pag-ibig na kinakatawan ng buhay at ministeryo ni Jesus.

Bukod dito, ang malawak na pakiramdam ng eksistensyal na pagkabalisa at sama-samang pagkadismaya na dulot ng pandemya ay nag-udyok sa marami na muling suriin ang kanilang mga priyoridad at muling isaalang-alang ang tunay na kahulugan at layunin ng kanilang buhay. Sa kontekstong ito, ang salaysay ng paglalakbay ni Hesus patungo sa krus ay nag-aalok ng isang nakakahimok na balangkas para sa pakikipagbuno sa mga tanong ng pagdurusa, mortalidad, at paghahanap ng kahulugan sa gitna ng kahirapan.

Sa katunayan, kung paanong ang pagyakap ni Hesus sa kamatayan sa huli ay humantong sa tagumpay ng muling pagkabuhay at pagtubos, gayundin ang Kristiyanong salaysay ay nag-aalok ng mensahe ng pag-asa at pagbabago sa gitna ng pinakamadilim na mga pangyayari. Sa mga salita ni Apostol Pablo, "Sapagka't ang ating magaan at panandaliang kabagabagan ay nagdudulot sa atin ng walang hanggang kaluwalhatian na higit sa lahat" (2 Mga Taga-Corinto 4:17).

Sa huli, ang kuwento ng pag-iibigan ni Hesus ay nagsisilbing walang hanggang paalala na ang tunay na kadakilaan ay hindi nasusukat sa mga makalupang pagkilala o temporal na mga tagumpay, kundi sa lawak kung saan ang isang tao ay handang talikuran ang mga kaginhawaan ng pansariling interes at yakapin ang tawag sa pagsasakripisyo. nabubuhay. Sa mundong nababalot ng pagkakabaha-bahagi, kawalan ng katarungan, at kawalan ng pag-asa, ang mensahe ng sakripisyong pag-ibig ni Jesus ay nag-aalok ng isang tanglaw ng pag-asa at pagpapanibago, na nagbibigay-inspirasyon sa mga indibidwal na lampasan ang kanilang sariling mga limitasyon at lumahok sa patuloy na gawain ng pagtubos at pagkakasundo. Habang tinatahak natin ang mga kawalang-katiyakan ng kasalukuyang sandali, nawa'y makatagpo tayo ng kaaliwan at lakas sa walang hanggang pangako ng Pasko ng Pagkabuhay - na ang kamatayan ay walang huling salita, at sa gitna ng kadiliman, ang liwanag at buhay sa bandang huli ay nangingibabaw.

Mabuhay nawa ang puso ni Hesus sa puso ng lahat. Amen …